Joseph, bedankt.

June 27, 2009 on 4:43 am | In Music | 4 Comments

Een muzikale legende sterft, dus dat kan niet ongemerkt blijven op piks.nl. Na alles wat er al gezegd is mag het duidelijk zijn; de man was ‘unmatched’ in talent, ‘global recognition’, ‘stage presence’ en muzikale vernieuwing. Hij was de bedenker, uitvoerder, en perfectionering van de definitie van een popster. Van iemand die eigenlijk nog maar 50 is maar die toch al in 5 verschillende decennia hits heeft gehad en zo’n extra-ordinair leven heeft geleid is het ook eigenlijk niet te verwachten dat deze op hoge leeftijd in bejaardentehuis tijdens een potje dammen dankbaar inslaapt.

Die andere
Ik denk dat ik gerust kan zeggen dat onze generatie nooit meer zo iemand als hem zal meemaken. Daar is de wereld te veel voor veranderd (artiesten krijgen geen kans meer om zich zo te ontwikkelen) maar ook omdat dat soort talent te beperkt aanwezig is op deze aarde. Gek genoeg kwam zijn carrière pas echt op gang een paar jaar na de tragische dood van die ander. Die ander is eigenlijk de enige die qua eerder genoemde kwaliteiten op hetzelfde niveau zat. Elvis.
Maar daar houden de vergelijkingen niet op. Een karakteristiek onmiskenbaar stemgeluid, unieke revolutionaire dansbewegingen, een teruggetrokken bestaan in een zelfgecreëerde wereld (Never neverland vs. Graceland), bijna karikaturale zeer herkenbare kledingstijl, gebruik van een nieuw medium als onderdeel van het succes (videoclips in jaren 80 vs. opkomst TV in jaren 50), medicijnverslaving, uiterlijke problemen, problematische relaties en nu dus: een tragisch einde. Zo gaat het lijstje nog even door. De parallellen zijn om koud van te worden.

De persoon vs. de artiest
Het contrast tussen de teruggetrokken en ietwat verlegen persoon en het monster op het podium is al genoeg aangekaart. Als muziekliefhebber heeft hij me altijd gefascineerd aangezien ik nooit (en nu nog steeds niet) mijn vinger achter hem kon krijgen. Maar ongeacht dat, iedere muziekliefhebber is iets verschuldigd aan aan hem. Opname technieken in de studio, videoclips, wereldwijde tournees, live optredens zouden nooit zijn wat ze vandaag de dag zijn zonder hem. Hij was een grote vernieuwer; veel gekopieerd maar nooit ge-evenaard of verbeterd. (Hij heeft nog steeds het meestverkochte album op naam staan). Alle muziek van hem is ook volslagen uniek; je hoort gelijk van wie het is. Hij is dan ook onlosmakelijk met zijn muziek verbonden. Zijn muziek is bijv. ook niet te coveren. En elk nummer staat op zichzelf. De proporties van zijn populariteit namen in de jaren 80 krankzinnige hoogtes aan. En wel op zo’n manier dat hij wat mij betreft ook de oorsprong is van alle popcliches. Diezelfde popcliches die alle popartiesten vandaag de dag nastreven.

Controverse
Er was ook controverse. Daar kan ik alleen maar het volgende over zeggen. Iemand die niet met beide benen op de grond staat (want dat deed ie natuurlijk niet) en heel veel geld heeft trekt altijd het slechtste in de mens (en dus de slechtste mensen) aan. Juridisch gezien is hij van alles vrijgesproken. En persoonlijk gezien als ik die interviews met die families zag had ik altijd mijn twijfels over de oprechtheid van deze aanklagers.

De concerten
Ik heb de afgelopen maanden vaak over dit ongrijpbare fenomeen nagedacht. Toen ik hoorde dat er 50(!) concerten zouden komen in Londen stond voor mij al vast dat dit, hoe dan ook, nooit zou gebeuren. De persoon die ik zag in de pers was niet iemand die mij in staat leek om ook maar 1 concert te doen. Ik hoop alleen niet dat hij er zelf ook zo over dacht en dat die gedachte de beslissing tot dit tragische einde heeft meebepaald.

Einde
Maar gek genoeg ligt het op deze manier aan je einde komen eigenlijk in de verwachting voor dit soort mensen. Desalniettemin is het droevig te noemen. Ik ben daarom ook blij met de aandacht die hij nu krijgt. Ik ben blij dat deze wereld nog niet gevoelloos is geworden voor echt talent en voor iemand die echt impact heeft gemaakt.
Iedereen kent hem, iedereen heeft herinneringen aan hem op wat voor manier dan ook (moeder + schoonmoeder incl.) en iedereen lijkt van hem te houden. Iemand met zo’n bekendheid laat onze wereld op een moment als deze een stuk kleiner lijken. Jammer genoeg is hij er zelf dus niet bij om dat mee te maken. Maar niet alleen hijzelf is aan een einde gekomen. Ik hoorde vandaag iemand zeggen “My childhood ended today”. Dat trof mij wel. Voor iemand die in de jaren 80 opgroeide en een muziekliefhebber is; heeft deze man een plekje. Dat kan niet anders.
Maar belangrijker dan die man, of het fenomeen is natuurlijk de muziek. En die blijft. Sterker nog; die is nooit weg geweest. Het is en was nog steeds muziek die je overal (radio/tv) hoort (dat is trouwens wel een verschil met die “andere”). De muziek is nooit echt weggeweest en is onderdeel van onze westerse cultuur. Dit zal zo blijven. De man laat vele 4-minuten-durende-coconnen achter van pure, brute, ruwe natuurkracht-concentraat die, als je luistert, glimpen loslaten van een genie op de toppen van zijn kunnen. En deze kunnen we blijven herhalen; eindeloos.